İÇİMİZDEN BİRİ: YELİZ MEHRUBEOĞLU Yeliz Mehrubeoğlu'nun bu sitenin tarihçesinde çok önemli bir yeri vardır. Dr. Kağan Kocatepe sitenin bilgi alışveriş amaçlı ilk sohbetini, Yeliz Mehrubeoğlu ile şu anda sitede güncel yazılar yazmaya devam eden Nükhet Demiray'ın ve başka bir anne adayının da olduğu dörtlü bir ICQ sohbet odasında gerçekleştirmiştir. Yeliz gebeliği boyunca Anneler Kulübü'nün yardımsever bir üyesi olarak diğer üyelere moral desteği sağlamıştır. Gebeliği tıbben oldukça sorunlu geçen Yeliz, hiçbirzaman inancını yitirmemiş ve sonunda bebeğine kavuşmuştur. Çok yakın bir zamanda babasını kaybeden Yeliz'e başsağlığı dileklerimizi sunarız. 4/9/2000  | Merhabalar, Ben Yeliz Mehrubeoğlu. 24 yaşındayım ve bir kız annesiyim. Kızım için eğitimime ara verdim. Dünyalar tatlısı kızımın kollarımda olması yeter... Kızımın bugün kollarımda olması bana mucize gibi geliyor... Bu köşede sizlere hamilelik döneminde yaşadığım tecrübeyi anlatacağım. |
Umarım becerebilirim:))) Eşimle mutluydum ve bebeğim olmasını istiyordum. Eşim ise henüz kendini tam hazır hissetmiyordu. Benim bu isteğim aylarca sürdü. Sonunda hamile kaldım. Çok sevindim ve heyecanlandım. Bunu eşime nasıl söylerim bilemedim. Bir an önce söylemek ve kurtulmak istedim. Eşimin tepkisini biliyordum. Söyledim ve kurtuldum. Eşimin ilk kelimesi "iyi düşün" oldu. Ancak ben bebeğimi dünya'ya getirmeye kararlıydım, bebeğimi asla aldırmayacaktım. Benim bu isteğim eşimle boşanmaya kadar gitti ve biz bir süre ayrı yaşadık. Annemlerde kalmaya başladım. Asla o evde kalmak istemiyordum. Eşim kaldı ve ben gittim. Bebeğim 8 aylık olmuştu, eşim beni sevdiği için geri dönmüştü. Birlikte ilk defa bebeğim 8 aylıkken doktor kontrolüne gittik. Kızımız'ı ultrasonda görünce çok tuhaf oldu tarif edemedi. Çok duygulandı. Doktorumuz kızımızın kalp atışlarını gösterince gözleri doldu.Ama ben yine de eşim'e karşı nefret duyuyordum. Bu içtenliği bana inandırıcı gelmiyordu. Ta ki kızımız doğup da kollarına alıncaya kadar ona inanmadım... Yaşadığım sekiz aylık hamilelik döneminde yoğun stresten bebeğimi kaybetme riski, yalnış doktor seçimi sonunda yaşadığım yalnış tedavi ve bebeğimi düşürme tehlikesi atlattığım dönemde eşim yanımda yoktu. Sadece annem vardı... Kanamalarım vardı. Sancılara dayanamıyordum. Bebeğimi kaybetmekten çok korkuyordum. Doktorlar beklemekten başka yapacak bir şey yok diyorlardı.Yaşadığım stres bebeğime zarar veriyordu. Onu kaybediyordum. Kendime gelmeliydim. Bu dönemde bana verilen sayısız reçeteler vardı. Ben dualara sığındım ve bebeğim daha fazla zarar görmesin diye ilaç almadım. Bebeğim ve ben çok güçlüydük ki bu günlere gelebildik. Tehlikeyi atlattım. Artık hayatımda kızım ve ben vardı. Hamilelikte anne adayının psikolojik durumu bebek ve anne için çok kötü sonuçlar doğurabiliyor. Bu dönemde anne adaylarının kendilerine çok iyi bakmaları ve hamileliğin tadını çıkarmaları gerekir. Bebeğimi kazandım derken sekizinci ayda erken doğum tehlikesi ile karşılaştım. Bu arada iki doktor değiştirdim. Kızım daha 2 kilo 500 gramdı. Doktorum gebelik zehirlenmesi dedi. Diğer doktorum bebeğimin suyunun azaldığını ve doğuma kadar yetmiyeceğini beni acil sezeryan ile doğuma almaları gerektiğini söyledi, ne yapacağımı bilmiyordum. O bir doktordu ve ona inanmaktan başka ne yapabilirdim ki... Bütün aksilikler üst üste gelmişti. Doktorum beni kontrol altına aldı. Doğuma kadar her hafta kotrole gidecektim. Bir an önce bebeğimi dünya'ya getirmek istiyordum. Bir mucize olsa ve bebeğim kollarımda olsa diyordum. Doktor doktor dolaştıktan sonra eşimle birlikte yeni bir doktor edindik. Yeni doktorum yüreğime su serpti, her şey yolunda idi. Bize sadece bebeğimizin doğacağı günü beklemek kalmıştı. Kızım için çok sevinmiştim. Dünyalar benim olmuştu. Tüm yaşadıklarım beni çok üzmüş ve yıpratmıştı. Hayatım boyunca unutamayacağım bir hamilelik dönemi yaşamıştım...3 temmuz 2000'de sezeryanla dünya'ya getirdiğim çok sağlıklı bir kızım var. 3 kilo 400 gr.doğdu ve hızla kilo almakta.  
MELİSA; Üçbindörtyüz gram; 3 TEMMUZ 2000 Şu an herşey yolunda. Kızımı emzirdikce ve onu kokladıkca yaşanılanları yok sayıyorum. Kızıma Melisa adını koydum. Babası beğenmesede:))) Dünya'nın en mükemmel duygusunu herkesin yaşamasını çok isterim. İnanın her şey'e değiyor. Tüm anne adaylarına son olarak söyleyebileceğim tek şey hamilelik dönemi boyunca sadece kendileri için değil bebekleri için yaşamaları ve bebeklerinin de dünya'nın en iyi annesine sahip olduğuna inanmalarıdır...
Bebekleriniz ile mutlu bir gelecek diliyorum. Yeliz Mehrubeoğlu 
Melisa'ya, anne ve babasıyla birlikte ömürboyu sağlık, başarı ve mutluluklar...
İÇİMİZDEN BİRİ ARŞİVİNE GEÇMEK İÇİN TIKLAYIN . | 
