İçimizden Biri 8/12//2001

DOGUM HIKAYEM

Hamile oldugumu ogreneli neredeyse 9 ay olacakti, beklenen dogum tarihi 23 temmuz’du… bir hafta oncesindeki doktor kontrolunde rahmin 2cm acik oldugunu ogrenince bayagi heyecanlanmistik…23 temmuz Pazartesi doktora gittigimizde hala bir degisiklik yoktu, Cuma’ya randevu verdiler, hem de acil kapisindan gelin dediler… Cuma gittik, hatta annelerimiz de bizimle geldi, gene tik yok bizimkinden. Doktorum tatilde oldugu icin onun yerine bakan doktor hanim, ‘en fazla 10 gun bekleriz, en gec sali gunu (31 temmuz) suni sanci vererek dogumu baslatabiliriz’ dedi... biz de caresiz eve donduk...

Belcika standartlarina gore cok sicak bir haftasonu baslamisti, cumartesi biraz gezdik ama sisen ayaklarimdan dolayi hemen evimize, serin bahcemize donduk... artik erken dogumdan korkmadigim icin esimle cimlerin uzerinde biraz futbol oynadik. Pazar gunu oldu, artik dogumu dusunmemeye bile baslamistim, bu sefer hem esimle hem de onun annesiyle futbol oynadim, artik bebek ne olursa neyaparsa yapsindi, tam bir haftadir bizi bekletiyordu simarik sey...

Pazar aksami minik minik kasilmalar geldi, ben herzamanki kasilmalardir diye aldiris etmedim, sonra uyuduk...gece siddetli ama tek bir agri ile uyandim, birisi sanki icerden tirnaklarini gecirmisti, cekiyordu...gene uyumaya calistim...sonra bir agri daha...esim de uyanmisti zaten tavsan uykusundaydi bir haftadir, hemen saatime baktim sancilari olcmek icin...tamam, 10 dakikada bir geliyordu, hatta 8 dakkada bir galiba...gulduk birbirimize...yavasca hazirlanmaya basladik, sancilar sanki daha slk gelmeye baslamisti, saate baktim 7-8 dakikada bir geliyordu...annemleri uyandirdik, kayinvalidem aglamaya basladi, benimki ise uyku mahmurlugundaydi henuz, onlari oylece birakip (iyi ki birakmisiz) 2 bavulumuzu alip hastaneye
koyuldugumuzda saat gece 2:30’du...

Acilden dogumhaneye girdik, sancilar 5 dakikada bir gelmeye baslamisti artik, nobetci doktor bizi muayneye aldi,  rahmin 3-4 cm acildigini soyledi... sonra ebe geldi ve bizi dogum odasina aldi. Daha onceki ziyaretimde jakuzili odalar gormustum, sancilari azaltmak icin kullaniliyorlardi, ebeye boyle bir odaya gecisin mumkun olup olmadigini sordum, gidip bakti ve 1 numarali jakuzili odaya gectim...

Hemsire kisa bir sure sonra jakuziyi doldurdu, bize de nasil doldurulacagini (su soguyunca ekleme yapmak icin) ogretti ve gitti. Ben de neseyle –ve tabii biraz sanciyla- kuvete girdim. Su rahatlaticiydi ama sancilara karsi cok da etkili degildi dogrusu, sancilarin ara suresi ayniydi (5dk) ama siddeti daha da artiyordu, saat sanirim 4’u gecmeye baslamisti, ben de sudan ciktim ve kurulanip sancilarimi yatakta karsilamaya karar verdim. Arada bir hemsireler gidip geliyordu ama doktorum henuz ortada yoktu, bir hemsire gelip odadaki buyuk bir lastik topa oturmami tavsiye etti, ilk baslarda rahatlaticiydi ama sancilarin, daha dogrusu kasilmalarin siddeti arttikca o da ise yaramamaya basladi, monutorde 5 dakikada bir gelen sancilarin artik ‘top’ yaptigini gorebiliyorduk. Hayatinda gercek bir aci cekmemis olan ben, bu sancilarin siddeti ile sarsilmaya baslamistim bile, ama epidurale guveniyordum, hemsirenin her gelisinde epidurali soruyordum, sonra asistan doktorlar geldi, onlarin da kafasini epidural istegimle sisirdim. Sabaha karsi bir kiz bir erkek iki doktor geldi, acilmayi kontrol ettiler, 4-5cm kadar olan acilmayi yeterli bulmadilar ve dogum kesesini patlatmaya karar verdiler. Ben gene epidurali sordum, erkek olani yorgun ve sinirli gorunuyordu, bana dogum kesesini patlattiktan sonra epidurali yapabileceklerini soyledi. Iste o dakikadan sonra benim icin bazi seylerin ters gitmeye basladigini hissetmeye basladim. 10 dk sonra tekrar geldiler, erkek olanin elinde plastik esnek bir cubuk vardi, muayene durumunu aldim ve bostaki eliyle rahim agzini kontrol ederek , diger eliyle de cubugu yonlendirerek keseyi patlatmaya ugrasmaya basladi, aci verici bir deneyimdi, sanirim biraz bagirdim, cok kisa suren bir olaydi aslinda, sonunda dogum kesesi patladi, sular yavas yavas bosalmaya basladi, ben cocugun susuz kalacagini dusununerek tedirgin olmaya baslamistim ama esim beni teskin etti sagolsun. Bu sirada vucut sicakligimin yavas yavas artmaya ve bogazimin sismeye basladigini hissetmeye baslamistim, ama onemsemedim. Sular yavas yavas bosaliyordu ve ben cok kisa bir sure sonra dogumun olacagini dusunuyordum, saat sabah 8’i geciyordu, nihayet doktorum (aslinda tatildeki doktorumun yerine bakan gecici doktorum) geldi ve kasilmalari, beni kontrol etti, kasilmalari yeterli bulmadi, ben gene epidural istedim cunku yeterli olmasa da 5dakikada bir gelen kasilmalar beni usandirmisti, saat 2 den beri tam 6 saatten fazla sanci cekiyordum. Sonunda kurtaricilarim(!) epiduralciler geldi, gene iki kisiydiler, uzun uzun sorular sordular, aciklamalar yaptilar, iki epidural ilacindan birini bana deneyeceklermis, etkilerini test etmek icin izin istediler, kabul ettim ama icimden hadi baslayin artik diye bagirasim geldi. Sonunda basladilar, ama bu sefer de ‘sakin kimildama, sanci gelse de sakin ol’ diye beni tedirgin ettiler, ya da ben cok kastim bilmiyorum, yavasca yapilan bu islem de biraz surdu, cok canim yanmadi, ama dedigim gibi cok tedirgin oldum.

Olay bittiginde sirtimda sicak-soguk arasi bir dalgalanma hissetim, bu sirada sanci gelmis, hic hissetmedim, butun gecenin en iyi ani o andi zaten, bunun disinda 8 saatlik sanci cekmistim o ana kadar, saat sabah 10’a geliyordu...Kasilmalarim ise esige ulasamiyordu bir turlu, epiduralcinin asistani ise yarim saatte bir gelip soguk pamukla ‘hissetme testi’ yapiyordu bana,
koluma, karnima pamuklari degdirip degdirip nasil hissettigimi soruyordu, o sabah nezaket damarim tutmustu nedense, simdi olsa hayatta kabul etmezdim testi mesti, zaten atesim 39 derece  olmustu ve bogazim artik konusamayacak kadar sismisti ve aciyordu...sular geliyordu ama sanci istenen miktarda degildi. Sonunda doktorum geldi acilmayi kontrol etti, 5-6 cm kadar buldu, en nihayet suni sanciya karar verdi. Kolumdaki seruma ilaci koydular ve beklemeye basladik, sancilar artmaya baslamisti sanirim cunku arada epiduralin dugmesine basmam gerekiyordu...atesim ise ebeleri ve doktorumu tedirgin etmeye baslamisti, ama ben bogazim disinda aci cekmedigim icin fazla onemsemiyordum olayi, rahim agzi acikligi ise sadece 7cm’e ulasabilmisti. Epiduralci kiz gelip gidip sorularina devam ediyordu, saat sanirim oglen olmustu.

Bu sirada belcikada dogum yaptigim gun nufus patlamasi vardi cunku ayni anda 9 kadar bayan dogum yapiyordu, yan ve karsi odalardan bebek sesleri geldikce sinir oluyordum, benimki neden gelmiyordu hala, neden atesim bu kadar cikmisti, neden epiduralciler bu kadar soru soruyorlardi, doktorum nerdeydi...?

Doktorum oglen 12 gibi dogumun olabilecegini soylemisti suni sanci verirken, o saatlerde geldi, kontrol etti, bebegin basina dokunabildigini ama bunun yeterli olmadigini soyledi, bu sefer elinin yardimi ile rahim agzini acmaya calisacagini soyledi ve ise koyuldu, gercekten de eliyle yavas hareketlerle acikligi once 9 sonra 10 cm’e cikardi...sonraki tum is bana dusuyordu, ikinmam lazimdi, doktorum gitti yerine ebe geldi, ikinma islemini onunla yapacaktik. Ama benim bacaklarimi epiduralden dolayi kontrol edememem ve karnimi iyi kasamamam problem oldu, bunun icin bir bacagimi ben bir bacagimi esim tuttu, ebe de karnima bastirarak yardimci oldu, nefes teknigi ve ikinmalarla, epidurale ragmen bebegi cikis noktasina kadar itebilmeyi basardik.

Bebegin basi gorundugunde doktorum da gelmisti, karnimin karsisina sandalyesini cekti, yavasca oturdu, eldivenini giydi, kafasinin az bir kismi cikmis olan bebegimin cikma yerini parmaklariyla yavas yavas elleriyle esneterek, bana da ikinma talimatlari vererek, kesige gerek kalmadan bebegimizi cikarmayi basardi. O an esimin yuzune bektim, 4-5 sene tip egitimi almasina, onca acil nobetlerine, dogum sahitligine ragmen, yuzu ter icindeydi ve bembeyaz kesilmisti…bebegimiz cikar cikmaz kucagima verdiler ama maalesef emziremedim, cunku atesler icinde yaniyordum, bebegim de atesli dogmustu, bu sekilde emzirmeme izin vermediler hatta gobek kesilip plesenta ciktiktan sonra ikimizi hemen ayirdilar, onu kuvoze koyup goturduler, ikimize de antibiyotik verdiler, boylelikle 4 gunluk ayriligimiz baslamis oldu, ama o kadar atesler icinde ve yorgundum ki onun emin ellerde oldugunu da bildigimden (ve ayriligin 4 gun surecegini o sirada tahmin etmedigimden) bunu o kadar kafaya takmadim.

Son temizlikler de yapilip biraz dinlenecegimi dusunurken yine bizim ahbap cavuslar yani epiduralciler geldiler, ben ne oldugunu anlamadan katateri cikardilar, anestezi olayi bitmisti artik, oysa ben butun gece epiduralle kalacagimi saniyordum, ama o anda agri sizi olmadigi icin bu islemi fazla onemsemedim. Beni hasta yatagina aldilar, dinlenmeye basladim, esim de benim sakin olmama guvenip, o andan sonraki asamalari sormak icin doktoru aramaya gittiginden hemen 5 dakika sonra hayatimda duydugum en siddetli ve en azap verici acilari hissetmeye basladim, yeryuzunde boyle bir iskencenin olabilecegini tahmin bile etmezdim, kendimi o kadar kotu hissetmeye baslamistim ki, o anlarda olmek istedim, herseye lanet edip agliyordum, isin kotusu hemsire cagirma dugmesine ulasamiyordum, o halimle kalkip dugmeye nasil bastim hatirlamiyorum, hemsire yarim saat once gulen kiz yerine simdi bagirarak aglayan beni gorunce cok sasirdi, hemen serumuma agrikesici verdi ama bu pek bir ise yaramadi...o gece de sinirden ve acidan odamda, banyoda bayildim, esim ve hemsireler beni yerlerden zor toparladilar... gittikce hafifleyen agrilarla 5 gece leuven universite hastanesinde kaldim..

İÇİMİZDEN BİRİ ARŞİVİNE GEÇMEK İÇİN TIKLAYIN