İçimizden Biri 16/9//2001

Doğum günümde bu güne kadar aldığım en güzel hediye,oğlum egem. (03 /05/2001)...

Evet benimde sonunda bebeğim olacaktı. Her zaman hayalini kurduğum ,düşündüğümde gözlerimin dolduğu .Benim olan bebeyim olacaktı. Cinsiyeti hiç önemli değildi. Zaten ilk çocuk olduğu için fark etmezdi .Ama EGE ismini çok sevdiğim için erkek daha ağır basıyordu. Çünkü eşimle EGE bölgesinde tanışıp evlenmiştik .Bu yüzden EGE ismi bizim için önemliydi.

Hamileliğimin ilk aylarında mide bulantısı,kusma gibi problemlerim hiç olmadı .Aslında hamilelerimin geneli rahat ve sorunsuz geçti. Yalnız 4.ayinda yapılan 3'lü test sonucum trisomi 18 1/100 oranında risk çıkınca dünyamız karardı. Bir iki gün çok kotu günler geçirdim sürekli ağlıyordum. En büyük desteği ANNELER KLUBUNDE'Kİ benimle ayni şeyleri yaşayan arkadaşlarımdan gördüm. Neyse ki sonra bu testin sadece risk oranını hesapladığını öğrendim .sonra ayrıntılı ultrasona girdim, doktorum Trisomi 18'in yarattiği bozukluklari ultrasonda çok rahatlikla görülebileceğini ve benim bebeğimde böyle bir şeyin gözükmediğini bebeğimin gayet sağlikli olduğunu soyledi.Ama tam olarak ikna olmamiştim minigimin sağlikli oldugunun daha net bir kanitini istiyordum.Bunun sonucundada amniosentez yaptirdik.Sonucun gelmesi yaklaşık 20 gün sürüyordu.Çok zor geçen 20 günün sonunda sonucu aldik.Bebegimde herhangi bir rahatsizlik yoktu gayet sağlikliydi.Bu arada da bebişimin erkek olduğunu oğrendik.Artik ona EGE diyebilirdim.EGEM geliyor. :) :) :)

Daha öncede dediğim gibi hamileliğim sorunsuz geçti.Geçmek bilmeyen 9 ayı geride bırakiyorduk artik.Bebişimi kucagima almama sayili günler kalmıştı. Doktoruma 39. hafta kontrolüne gittigimizde bebeğimin gelişmesinin yavaşladığını söyledi.Birkaç gun bekleyelim herhengi bir şey olmazsa hastaneye gelmemi ,gerekirse muayene edip doğumu başlatabileceğini söyledi.

Ben siddetle normal dogum istiyordum.Doktorumda bu isteğimi onayladi.Bir kaçgünün sonunda hastaneye gittik.Muayene oldum.Doktorum herhangi birşey olmazsa ertesi gün tekrar gelmemi muayene olmami soyledi.2 gün arka arka gittikden sonra artik evde mudalesiz beklemeye kara verdim.Zaten bel ağrilarim başlamıştı. Dogum günüm olan 3 Mayıs gece 5:00 'de az miktarda suyum geldi.Sadece anneme soyledim .Daha sancim yoktu ve herkesi telaşlandirmak istemiyordum.Zaten yapı olarak da rahat bir insan olduğumdan hiç panik olmadim.Suyum az geldiğinden daha zaman var dedim ve yatmaya devam ettim.Eşim işe giderken bugün dogum olacak kendini hazırla dedim.Hep istediğim bir şeydi oglumla ayni gün dogmak.Sabah 10:00 da kalkip doktorumu aradım. Hemen hastaneye gelmemi soyledi.Ben hala sakin annemle dolmuşla doguma gittik.Daha hastane bahçesine girer girmez suyumun geri kalanı da boşaldı. Doktorumu bulduk hemen muayeneye aldı .Açılmanın 1 santim olduğunu söyledi. Hazırlanıp sancı odasına alındım. Açılma fazla olmuyordu ve de hiç sancım yoktu. Saat:12:00'den akşam 20:00'ye kadar sancı odasında seyrettim durdum. Herkes doğuruyordu bende hala bekliyordum. Bebeğimin kalp atışları normaldi. Saat 20:00 'de artık beklemenin bir anlamı olmadığını ve sezer yana alınacağımı söylediler. Bende beklemekten yorulmuş bir halde kabul ettim.

Ameliyathaneye alındım . Belimden yapılan spinal iğnesiyle belden aşağım uyuşturuldu. Saat : 20:30 'da hemşire bebek göründü demesiyle içimden bir şeylerin çekildiğini hissettim. Sonra bir ağlama sesi duydum. İşte hayatimim aşkinin sesini duymuştum. Ne kadarda güzel sesi vardı.

Hemşire baş aşağı çevirmiş ,bakın neyiniz oldu dedi. Kafamı çevirdim mosmor ama dünyanın en güzel varlığı bana bakıyordu .Oğlum dedim .Hemen bebeğimi götürdüler. (3.500 kg 53 cm).

Dikişim bitmesi yarım saat sürdü. Bu süre zarfında çok sıkıldım. Biran önce odaya çıkmak ve bebeğimi kucağıma almak istiyordum .Maalesef sezer yan olduğum için sabaha kadar yoğun bakımda kalacağım söylendi. Yoğun bakim odasına alindim bir turlu uyuyamadım. Saat: 2:00 de bebeğimi getirdiler, yanma yatırdılar . Cin gibi gözleriyle beni inceliyordu. O kadar tatlıydı ki .Bende onu inceliyordum. Konuşmaya başladım yandan bana bir gülüş fırlattı. Birkaç emzirme denemesinden sonra bıraktım. Bebeğimin karni doktu. Zaten benim sütümde henüz inmemişti. Ertesi gün artık emzirmeye başladım. Birkaç saat yanımda kaldı bu sure zarfında hep beni seyretti hiç ağlamadı. Saat 10:30 'da odama alındım bebeğimle birlikte. Annem, Babam ve eşim bizi bekliyorlardı. Ertesi günü eve gidebileceğimi söylediler.

Dikişlerden yana hiç sorunum olmadı hemen ayağa kalka bildim. Yalnız belden yapılan spiral iğnesinin yan etkisi olarak 3 gün boyunca korkunç baş ağrıları çektim. Sezeryani çoğu insan tavsiye etmiyordu .Hiç anlatılan gibi değilmiş. Çok kolay ve ağrısız bir doğum yaptım.

İÇİMİZDEN BİRİ ARŞİVİNE GEÇMEK İÇİN TIKLAYIN