Ayça ve Erdem çok sempatik bir çift. Eşinin doktor olması nedeniyle tıp kitapları arasında yaşamını geçiren Ayça, tıp konusuna yabancı kalmak yerine büyük bir motivasyonla kendisi ve taşıdığı bebeklerini ilgilendiren konularda araştırıyor ve bilgileniyor. "Herkesin kendinde olup bitenleri bilmesi ve anlaması gerekir" görüşünü taşıyan Ayça öyküsünü bizlerle paylaştı.

Dr. Erdem de bir yandan zor bir asistanlık devresi yaşarken, öte yandan aile bireyi sayısı iki katına çıktığı zaman yapacakları konusunda projeler üretiyor:))

Dr. Kağan Kocatepe
6/4/2001[KK]

Merhaba; Ben Ayça Uluçay. 22/Mart/1970'te İstanbul'da öğretmen bir anne-babanın ikinci kızı olarak dünyaya geldim. İlk ve orta öğrenimimi İstanbul'da tamamladım. Yüksek öğrenimimi İTÜ İşletme Mühendisliği bölümünde tamamladıktan sonra, mesleki eğitimimi ve yabancı dilimi geliştirmek yapmak amacıyla Londra'ya gittim. Yaklaşık üç yıl kaldıktan sonra yurda geri döndüm. Ardından çalışma hayatına atıldım. 1998 yılında da sevgili eşim Dr. Erdem Uluçay ile hayatımız birleştirdik. Eşim halen Haydarpaşa Numune Hastanesi'nde Genel Cerrahi Asistanı olarak çalışmaktadır.

Mutlu birlikteliğimizin meyveleri olan ikizlerimize halen 24 haftalık gebeyim. Bu arada yaklaşık 1 yıl kadar önce 8. Haftada spontan bir düşük yaşadık. Ancak her iki gebeliğim de doğal yolla gerçekleşti başka deyişle bana veya eşime herhangi bir tedavi uygulanmadı.

Yalnız benim aile hikayem çoğul gebelik açısından oldukça zengin. Buna rağmen yine de gebeliğin ikiz olduğunu öğrendiğimiz 9. Haftada, özellikle çalışan bir anne adayı olduğum için haber beni sevindirdiği kadar derin endişelere de sürükledi. Çünkü çoğul gebeliğin daha erken ve uzun doğum izni gerektirebileceği, günde 12 saat evden uzak kalacak bir anne olarak emzirmenin önemi ve zorlukları aklımdan geçti. Ardından araştırdıkça tekil hamileliklere oranla hamilelik komplikasyonları ve erken doğum açısından ikiz gebeliğin daha riskli olduğumu öğrendim. Fakat sonra kendimi toparlayarak tüm bunların birer artmış risk olduğunu ve mutlaka olacak diye kendimi yoğun bir üzüntüye sokmanın bana ve bebeklere daha fazla zarar vereceği inancı ağır bastı. Poztif düşünerek ve eşimin desteğiyle hamileğin güzel yönlerinin tadımı çıkartmaya ve endişelerimden uzaklaşmaya başladım.

Bu arada ikizler diamniyotik, dikoryonik yapıda ve farklı cinsiyetteler. Gelişimleri tekil gebelikle kıyaslandığında normal sınırlarla çok uyumlu ve birbirlerine paralel olarak gözleniyor.

Benim genel sağlık durumum gebeliğimin başından beri tekil gebelik tablosu şeklinde seyrediyor. Birinci trimesterde yoğun bulantılarım ve bazı yiyeceklere karşı iştahsızlığım vardı. Bu dönemde yine hafif bir kanama geçirdim (9. Hafta). Daha önce düşük yapmış olduğum için açıkçası kanama bizleri bayağı üzdü ancak yapılan ultrason incelemesi hamileliğin devam ettiğini gösterdi. Kısa bir istirahat ve progesteron tedavisi uygulandı. Diğer tüm kan testlerim normal değerleydi ve 1. Trimesterde başka bir sıkıntı yaşamadım.

İkinci trimesterde bulantılarım geçti ve iştahım yerine geldi. Bu dönemde düzenli ve dengeli beslenmeye gerek kendi sağlığım gerekse bebeklerin sağlığı açısından dikkat etmeye başladım. Kalsiyum açısından zengin gıdalardan süt ve süt ürünlere her öğünde yer veriyorum ancak kesinlikle pastörize olmalarına dikkat ediyorum. Protein kaynaklarımı kuru baklagillerle çeşitlendiriyorum ve beyaz ekmek yerine esmer unlardan yapılmış ekmekleri tercih ediyorum. Mutlaka günde 3 porsiyon meyva yiyor ve badem, kuru incir, kaysı gibi vitamin ve mineral açısından çok zengin yemişlere de öğün aralarında yer veriyorum. Ve her şeyden önemlisi demir preperatlarımı almayı ihmal etmiyorum. Bunları da özellikle vucutta demir emilimini artırdığı için C vitamini açısından zengin taze sıkılmış meyva sularıyla alıyorum (grefurt, portakal, domates suyu gibi). Günde en az 8-10 bardak su içmeye çalışıyorum. Bunun hem artan kan hacmime hem de barsak sistemimim düzenli çalışmasına yardım edeceğini biliyorum. Bu yüzden de hiç kabızlık sourunu yaşamadım.

Çalışma saatlerim çok uzun olduğu için açıkçası hafif yürüyüşlere ve diğer egzersizlere vaktim kalmıyor. Ama her yarım saatte bir bilgisayarın başından kalkıp dolaşmaya dikkat ediyorum. Fakat yine de bel ağrılarım ve gün sonunda ayaklarımda şişmeler oluşuyor. Akşamları mümkün olduğunca ayaklarımı havaya kaldırarak oturuyorum ve günde 8 saat uyumaya dikkat ediyorum. Bu arada her sabah duş alarak özellikle mantar enfeksiyonlarına elverişli olan genital organ çevrelerini PH ' ı uygun bir sabunla yıkıyor ve kuruluyorum.

Gebelikte dalgalanmalar göstermesi doğal olan ruh sağlığım açısından herhangi bir konuda kötü veya endişe verici olayla fazla ilgilenmiyorum. Bunun en iyi yolu fazla televizyon seyretmemek! Boş vakitlerimde emzirme ve bebek bakımı ile ilgili konularda internette dolaşıyorum.

Tüm bunlar uzun ve yorucu gibi gelse de sağlıklı bir gebelik için bunlara katlanmaya değer olduğunu düşünüyorum. Şimdilik hoşça kalın…

Ayça Uluçay

Ayça'ya e-mail göndermek için tıklayın

İÇİMİZDEN BİRİ ARŞİVİNE GEÇMEK İÇİN TIKLAYIN