ANNESAYFA [EBRU DANIŞKAN]

Ebru Köze Danışkan 1973 İstanbul doğumlu ve İst. Ünv. Avrupa Topluluğu Bölümü mezunu... "3-16 yaş arası çocuklara bilgisayar eğitimi vermeye başladığımda çocukların dünyasına, evliliğimin 4.yılında hamile kaldığım anda hamilelerin ve 1 Kasımda minik Duyguma kavuştuğumda annelerin dünyasına girdim. Bu dünyada yapacak çok şey olduğunu düşünüyorum. Şu anda yönetici sekreterliği yapıyorum ve kızımı büyütmeye çalışıyorum. Bulabildiğim her boş anı bebekler, anneler ve yaşlılar için birşeyler yaparak geçirmek istiyorum. Onlar biziz. Çok şey yapmalıyız ve paylaşmalıyız inancındayım. "

Ebru'ya ulaşmak için: ebrudaniskan@yahoo.com

İÇİMİZDEN BİRİ'nde Ebru Danışkan

KIZ ÇOCUK BÜYÜTÜYORUM :))

Kızımla hikayeme geçmeden önce annemden bahsetmek istiyorum.

Annem, çok küçük yaşta anne kaybetmenin acısını tatmış. Genç yaşta evlendikten sonra henüz 17 yaşındayken ilk çocuğu olarak ben dünyaya gelmişim. Belki arkadaşlığımız ve samimiyetimizin sebebi birazda aramızdaki yaş farkından kaynaklanıyor.

Annem, herşeyi benimle öğrendiğini söyler ve bir oyuncak bebek gibi benimle oynadığını. Bu bölümler anlatılanlar ve annemin benim için tuttuğu bir günlükte yazanlar.

Benim bildiğim ve hatırladığım her zaman arkadaş gibi olduğumuz. Doğrumda ve yanlışımda her zaman yanımda olan, bana herşeyi ve bu herşeyin en iyisini vermek isteyen bir annem olduğu.

Şimdi bende bir kız bebek büyütüyorum ve onu annemi örnek alarak yetiştirmek için sabırsızlanıyorum.

Her zaman kız çocuğum olmasını istediğimi söylerdim. Evlilik öncesi, sonrası, hamilelik döneminde... İkinci üçüncü farketmez ama hayatımın bir döneminde bir kız çocuğa sahip olmak istedim hep. Dileğim gerçekleşti ve ilk bebeğim kız oldu. Dileğimin yanlış anlaşılmasını istemem. Kız - erkek farketmeksizin , hayırlı evlatlarımız olması onların sağlıklı güzel günlerini görmek en büyük mutluluk. Bir oğlum olması şu anki arzum ama kızım olması sanırım hayalimdi. Ben Can dostum, arkadaşım, canım , kızım olsun istedim.

Şimdi onu büyütmeye çalışıyorum. Henüz yaşına bile gelmedi ama ben onun gençliği ile ilgili hayaller kuruyorum. Ona bakınca büyüdüğünü hayal ediyorum. Okul çağlarını , bir gençkız olduğunu , fikir ayrılıklarımızı, birilerini sevdiğini, birgün aşık olduğunu, sevgimizi paylaştığınıı, kimi zaman ayrı olacağımızı ve bazen annemin dediği gibi "anne olunca anlarsın" diyeceğimi.

Düşünüyorum bende bunu söyleyecek miyim diye. Bana söylenmesine kızardım ama anne olunca gerçekten anladım. Neyi mi ?.. Herşeyi... Beni bu kadar düşünmesinin, bu kadar korumasının, kollamasının, benim için korkmasının, beni bu kadar sevmesinin sebebini anladım.

Kızıma çok şey vermek istiyorum. Bilgili, kültürlü olmasını, sevmesini, seçmesini, bilmesini öğretmek istiyorum. Keşke kafamda tasarladıklarımın yarısını verebilsem ona. En önemlisi birgün kendi çocuğunu taşıyacağı, büyüteceği ve yetişeceği için, kadın olduğu için şanslı olduğunu bilmesini istiyorum.

Onun için tabiki endişelerim var. Her insanın çocuğu için hissettikleri gibi. Birgün bu güzel serüvenin bitecek olması beni üzüyor. Şu anda onunla yaşadığım her anın uzun sürmesini istiyorum, ona doymak istiyorum, onunla bir gün içinde geçirebildiğim ancak birkaç saatin çok daha fazlasını istiyorum. Çünkü biliyorumki birgün onu yanımda bulamayacağım, uykusunda saatlerce seyredemeyeceğim, her saniyemi paylaşamayacağım . Bana ihtiyacı olmayacak. Yeri gelecek benden uzaklarda olacak, başkalarını tanıyacak , sevecek, o başkalarının kızımı benim kadar sevmesini için dua edeceğim, onu inciltmemelerini , zarar vermemelerini , acıtmamalarını dileyeceğim.

Ve o da ben olacak. O da çocuklarını düşünecek. Çocukları için endişelenecek.

Belki o da bir kız çocuğu olsun isteyecek.

24.04.2001
Ebru Köze Danışkan
ebrudaniskan@yahoo.com

Siz de ANNESAYFA köşeyazarı olmak isterseniz tıklayın...